مهاجر

پرندگان مهاجر زشهر ما رفتند دریغ و درد ندانم که تاکجا رفتند

+ سالگرد شهادت شهید سعید (اصغر) فهیمی

مبادا نفس خویش را واگذاریم                                  امام خویش را تنها گذاریم

زخون هر شهیدی لاله ای رست                                 مبادا روی لاله پاگذاریم

این دوبیت شعر قسمتی از وصیت نامه شهید سعید (اصغر) فهیمی بود که در 17 مهر ماه 1365 به درجه رفیع شهادت نائل شد. 24 سال پیش در ساعت 17 عزیزی را از دست دادم که غروب برایم دلگیر و ملال آور بود. چون زودتر از خورشید عالم، خورشید دلم غروب کرد و مرا با کوله باری از درد و غم تنها گذاشت.

پرندگان مهاجر زشهر ما رفتند                                دریغ و درد ندانم که تا کجا رفتند

شنیده ام که زمرز فنا گذر کردند                             به ناکجا به سر چشمه بقا رفتند

به گر کوری برق خیال و موج نسیم                         به فال عشق به اقلیم آشنا رفتند

چو بوی گل به سرا پرده حریم وصال                به کوی دوست سبکرو چون صبا رفتند

زبود خویش ملولم کجاست پیک اجل                    که من بماندم و یاران باوفا رفتند

 

همیشه مهر برای من یاد آور زمانی است که مجبور شدم از منطقه برگردم و خبر شهادت این عزیز را به خانواده اش بدهم. اون هم در شرایطی که پدر خانواده در بیمارستان بستری بود و زخم تن از جراحت دشمن را درمان میکرد.

کم نیستند از این خانواده های عزیز شهدا که بقول امام راحل (شما خانواده شهدا چشم و چراغ این ملتید) خانواده هایی که بدون هیچ چشمداشت مادی جگرگوشه های خود را به مصاف دشمن فرستادند و در این آزمون سربلند در آمدند. دعا کنیم تا ما نیز در آزمون پاسداشت از خون شهدا سرافراز بیرون بیاییم.

هرشهیدی گل سرخی است که افتاده به خاک         با گل اشک بشوییم مزار گل سرخ

جا داره در آخر از برادر شهیدش حسین که اسفندماه سال 1366 در ارتفاعات سورن به شهادت رسید نیز یادی کنیم. نامشان جاوید و راهشان پر رهرو باد.

 

بیایید شهدا را یاد کنیم حتی با ذکر یک صلوات

نویسنده : حمید رضا فهیمی ; ساعت ۸:۳۱ ‎ق.ظ ; شنبه ۱٧ مهر ۱۳۸٩
comment نظرات () لینک